كرد نقل مىكند و آن گاه مىگويد : « و من اين درخواست را تنها براى اينان نمىكنم بلكه در مورد كسانى هم كه به زبان به من ايمان آورده‌اند مسئلت دارم ، تا همه آنان يكى شوند ، همانطور كه تو اى پروردگار من ثابت شدى و من نيز در تو ثابت شدم ، مسئلت دارم تا آنها نيز در من و تو يكى شوند و تا همه عالم ايمان آورند كه تو مرا فرستادى و من به ايشان مجد و آبرو دادم ، آن مجدى كه تو به من دادى ، آرى تا همه يكى شوند ، آن چنان كه ما يكى شديم ، من در آنها و تو در من و همه آنها براى يكى كامل شوند تا همه عالم بدانند كه تو مرا فرستادى و من ايشان را دوست مىدارم ، آن طور كه تو مرا دوست مىدارى » « 1 » . گفتيم : با اينكه انجيلها صراحت دارد بر اينكه منظور از پسرى و پدرى صرف تشريف است ، اين كار را نكردند ، يعنى عنوان پدرى و فرزندى را حمل بر تشريف نكردند ، در اينجا مىگوئيم در انجيلها كلماتى هست كه نمىشود آنها را حمل بر تشريف و احترام كرد ( و شايد به خاطر وجود اين كلمات بوده كه مسيحيان دست به چنان حملى نزده‌اند ) نظير اينكه مىگويد : « لوقا به عيسى گفت : اى آقا ما نمىدانيم تو به كجا مىروى ؟ و چگونه مىتوانيم راه را بشناسيم ؟ عيسى به او گفت : خود من آن طريقم ، به حق سوگند و به زندگى قسم كه احدى به سوى پدرم نمىآيد ، مگر به وسيله من ، اگر شما مرا شناخته بوديد پدر مرا هم شناخته بوديد ، و از همين الان او را مىشناسيد چون او را هم ديديد . فيلبس پرسيد : اى سيد پدر را به ما نشان بده ، ديگر چيزى نمىخواهم ، يسوع گفت : اى فيلبس من در همه اين زمانها با شما بودم ولى شما نمىشناختيد ، هر كس مرا ببيند پدر را ديده است . با اين حال چگونه تو مىگويى پدر را به ما نشان بده ؟ مگر هنوز ايمان نياورده اى كه من در پدر حلول كردم و پدر در من حلول كرده است و اين سخنى كه دارم برايتان مىگويم ( نيز ) از ذات من به تنهايى صادر نمىشود بلكه از من و از پدر كه الحال در من است صادر مىشود ، او است كه دارد اين كارها را مىكند ، باورم كنيد كه مىگويم من در پدرم و پدرم در من است » « 2 » . و نيز در انجيل است كه : « ليكن من از اللَّه خارج شدم و آمدم و از پيش خود نيامدم بلكه او مرا فرستاده » « 3 » . و نيز مىگويد : « من و پدرم هر دو يك موجوديم » . « 4 »

--> ( 1 ) انجيل يوحنا ، اصحاح هفدهم . ( 2 ) انجيل يوحنا ، اصحاح چهاردهم . ( 3 ) انجيل يوحنا ، اصحاح هشتم . ( 4 ) انجيل يوحنا ، اصحاح دهم .